Uitspraak Geschillencommissie: Tussenpersoon moet door Consument te lijden schade vergoeden

15 maart 2016 11:15 Consument heeft in 2012 na advies van de Tussenpersoon een bankspaarhypotheek afgesloten. In 2014 is gebleken dat hij niet is geïnformeerd over de belastingheffing aan het einde van de looptijd van de lening. De Geschillencommissie Financiële Dienstverlening beslist dat de Tussenpersoon de door Consument te lijden schade, rekening houdend met de omstandigheden en vast te stellen naar redelijkheid te vergoeden.

De feiten
De Bank heeft op 23 maart 2012 een offerte aan Consument uitgebracht voor een hypothecaire geldlening van € 313.925 voor de aankoop van een woning. Aan de geldlening is een Spaarrekening Eigen Woning gekoppeld, die een doelkapitaal heeft van € 313.925. De Consument heeft op deze spaarrekening eenmalig € 45.000 gestort. De looptijd van de lening is 20 jaar. De Consument heeft de offerte op 27 maart 2012 voor akkoord ondertekend.

Op 28 maart 2012 heeft de Tussenpersoon een adviesrapport aan Consument verzonden. In dit rapport staat een algemene beschrijving en kenmerken van de hypotheekvorm die Consument inmiddels afgesloten heeft: Bankspaarhypotheek.

Op 1 mei 2012 is de woning bij de notaris gepasseerd en heeft de bank de geldlening aan Consument verstrekt.

Consument heeft op 4 november 2014 een e-mail aan Tussenpersoon gestuurd met bespreekpunten voor de afspraak op 14 november 2014. Hierin geeft hij aan dat hij onlangs een oriënterend gesprek met de bank heeft gehad naar aanleiding van een eventuele verhoogde inleg op het spaarsaldo van de bankspaarhypotheek. De bank wees Consument erop dat de constructie eigenlijk niet zo aanbevolen had mogen worden in verband met de fiscale wetgeving. Consument zou tegen een enorme belastingheffing aanlopen op het moment van aflossen. Dit zou al snel in de tienduizenden euro’s kunnen lopen. Consument geeft aan dat hij op moment van afsluiten van de hypotheek hier niet op is gewezen en anders dit product nooit had afgenomen.

Partijen hebben op 14 november 2014 met elkaar gesproken. Consument stuurt naar aanleiding van dit gesprek een e-mail aan de Tussenpersoon. Hij geeft een korte weergave van wat is besproken en welke (on)mogelijkheden er zijn de hypotheek aan te passen om zo een naheffing van de fiscus te voorkomen. Er zijn twee varianten besproken: alles laten zoals het nu is, met een mogelijke naheffing van circa € 35.000. Of oversluiten naar een hypotheek met annuïtaire aflossing en het reeds opgebouwde saldo op de bankspaarrekening gebruiken als aflossing. Hier zit dan wel een belastingheffing op van circa € 7.000. Looptijd, rentepercentage en rentevast periode en andere voorwaarden blijven hetzelfde. Alleen het fiscale voordeel daalt. Partijen hebben tot medio 2015 gecorrespondeerd over een mogelijke oplossing, maar hebben geen overeenstemming bereikt.

Consument vordert dat de Tussenpersoon wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 35.000. De Tussenpersoon erkent dat het op de weg van de Tussenpersoon had gelegen om de Consument erop te wijzen dat het doelkapitaal boven de belastingvrijstelling lag en het meerdere volgens het geldende tarief van de inkomstenbelasting aan het einde van de looptijd van de geldlening zal worden belast. De Tussenpersoon heeft aangeboden om 1) de huidige situatie te behouden met betaling van een schadevergoeding van € 2.801, dan wel 2) de geldlening om te zetten in een annuïteiten hypotheek en de belastingheffing, omzettings- en bemiddelingskosten te vergoeden.

De beoordeling
Het staat vast dat de Tussenpersoon Consument in 2012 heeft geadviseerd een bankspaarhypotheek af te sluiten met een looptijd van 20 jaar en een doelkapitaal van € 313.925. In dit advies is geen rekening gehouden met de geldende fiscale vrijstelling van € 162.000. Bij het ongewijzigd voortzetten van de geldlening wordt aan het einde van de looptijd het doelkapitaal dat meer is dan de fiscale vrijstelling belast volgens het dan geldende tarief van de inkomstenbelasting. Tussenpersoon erkent Consument niet te hebben voorgelicht over deze fiscale consequenties. De Commissie overweegt dat de door Consument nog te lijden schade voor rekening van Tussenpersoon dient te komen. Deze schade zal door de Commissie worden begroot. Uitgangspunt bij het bepalen van de schade is dat de huidige situatie moet worden vergeleken met de hypothetische situatie zoals die nu was geweest als Consument door de Tussenpersoon in het adviestraject volledig was voorgelicht over de financiële en fiscale consequenties van de verschillende hypotheekvormen. Bij het bepalen van de schade kan niet worden uitgegaan van een annuïteiten hypotheek met behoud van de voor een bankspaarhypotheek geldende voorwaarden, omdat deze hypotheekvorm in 2012 geen keuzemogelijkheid was. De Tussenpersoon heeft Consument ook niet gewezen of de fiscaal en financieel gunstige gevolgen van het betrekken van zijn partner bij de geldlening. De fiscale vrijstelling zou in dat geval (momenteel) € 324.000 zijn geweest, waardoor Consument gelet op het doelkapitaal van € 313.925 geen naheffing van de fiscus zou krijgen. Het is niet vast komen te staan dat de geldlening, ook al was Consument volledig geïnformeerd over de dubbele fiscale vrijstelling, daadwerkelijk op twee namen was verstrekt. De geldlening is uiteindelijk alleen aan Consument verstrekt, omdat de partner van Consument het onprettig vond te worden betrokken bij de geldlening, omdat zij geen werk had, zij nog niet waren getrouwd en zij geen Nederlands sprak.

De Commissie heeft de schade die Tussenpersoon aan Consument moet vergoeden vastgesteld op een bedrag van € 20.000. Ook moeten de advocaatkosten die Consument heeft moeten maken worden vergoed door de Tussenpersoon. Consument is immers in 2014 geconfronteerd met een in 2012 onjuist en onvolledig advies van de Tussenpersoon en door hem in de toekomst te lijden schade.

De beslissing
De Commissie beslist dat de Tussenpersoon een bedrag van € 22.353,61 vergoedt aan de Consument.

Wat kunt u doen?
Het doornemen van de fiscale behandeling van een hypotheek is een vast onderdeel in een adviesgesprek met een klant. Neem deze dan ook goed door met uw cliënt aan de hand van de bruto-/netto-analyse. Rond het adviestraject af met een adviesrapport voordat u start met bemiddelen. Behandel aan de hand van uw inventarisatie puntsgewijs de diverse onderdelen van uw advies: rentevast periode, hypotheekvorm, geldverstrekker, looptijd van de lening en de fiscale behandeling. Door alternatieven naast elkaar te leggen, kan de klant een goede vergelijking maken en beoordelen wat het beste bij zijn persoonlijke wensen en situatie past. Hierdoor heeft uw klant voldoende mogelijkheid alles wat u heeft verteld nog eens rustig na te lezen, eventueel nog te vragen om daarna zijn keuze aan u door te geven. Daarna kunt u starten met de bemiddeling.

Wat kan SVC voor u doen?
SVC heeft in haar handboek checklists en adviesmotivaties die u kunnen ondersteunen in het adviestraject. Heeft u hierover vragen? Neem gerust contact met ons op.